Godverdomse dagen op een godverdomse bol|D. Verhulst|isbn 9789025429539|Boox.nl

18,⁹⁵

Godverdomse dagen op een godverdomse bol

D. Verhulst

186 pagina's | Contact | 2008

(1 stem) Bekijk Lezersrecensies
Schrijf een recensie
Levertijd: 2 werkdagen

€ 18,95

In winkelwagen Voeg toe aan verlanglijst

Beschrijving

Boekenkasten zijn erover vol geschreven, maar nog nooit een roman die de vinger zo op de zere plek legt. Feiten zijn opgediept, aaneen-geregen, geanalyseerd, maar nog nooit in zo'n oerknal van taal. Dus, op zijn Verhulsts: De mensheid, tot gisteren. En daar dan de geschiedenis van. Een met het mes geschreven vertelling waarin naam noch datum valt. De inventaris van een ondersoort, het curriculum van een smeerlap-perij. Gegoten in een boek, met een hoofdpersonage waarin u zich ongetwijfeld zo nu en dan herkennen zal. Prettig is anders.

Lezersrecensies

Expert Jan Maurits Schouten

spannend einde

W.F. Hermans had volkomen gelijk over het Vlaams: correct Nederlands is het niet. Maar dat kan in veel gevallen niet schelen, en zeker niet in dit geval: dit boek met de -dat-heeft-die-jongen-toch-niet-nodig-titel is een pareltje voor ons hele taalgebied.

Wat is het toch met het Vlaams dat het zo makkelijk neigt naar het beschrijven van een soort onbenullig bewustzijn waarin het grote klein wordt gemaakt, en het kleine aan aanzien wint? Een soort van kroegtaal-dieventaal, maar met een lamoyante filosofische inslag. Zie Brusselmans, zie Lanoye, zie Claus. Zoiets is nog nooit gedaan in hoog-Nederlands, al komt 'Supertex' van Leon de Winter wel in de buurt.

Het boek met de onnodig provocerende titel gooit veel dooreen. Ik denk dat Verhulst een tijdlijn op zijn werkkamer getekend heeft en er álles wat er in de geschiedenis van de mensheid ooit gebeurd is op heeft ingetekend, en toen is gaan schiften.
Het lijkt een postmoderne, willekeurige opsomming, maar pas op: er zijn adders met lang filosofische staarten.

Zo is Verhulst' aanduiding van de mens als 'het' geworteld in het existentialisme van Heidegger: 'Dasein'. Het is een manier om objectiverend naar de soort te kijken.
Het hele boek lang gaat de mensheid eigenlijk in één lange stormloop op zijn eigen vernietiging af. Op een dolkomische, doldwaze en nogal waarheidsgetrouwe manier beschreven.
Daardoor wordt het einde steeds spannender... tot hoe ver durft Verhulst het te drijven?
Dat, en alleen dat, blijkt uiteindelijk een beetje een domper. Het boek eindigt ergens in de tijd waarin Verhulst geboren is. En ik geloof niet dat hij daar messiaanse bijgedachten bij heeft gehad. Eerder dat hij het niet verder wist, of kón, het wordt al snel pathetisch.

Al met al een belangrijk boek, omdat het je aan het denken zet over wat we hier allemaal met zijn allen eigenlijk uitspoken. Ook een verdiende winnaar van de Libris-prijs, al had, vind ik, éigenlijk 'Onze Oom' van Grunberg moeten winnen, maar ja, die man kun je niet blíjven prijzen geven.

Plaats een recensie

Geef uw mening